• Vlekkenkunst

    7 september 2020

    Vlekkenkunst 

    Je fantasie uitnodigen

    Je kunt tekenen en schilderen met een vooropgezet plan.
    Misschien wil je zo realistisch mogelijk een aardewerken schaal met fruit erop weergeven, 
    alsof er een foto van genomen is. Je werkt nauwkeurig en waarheidsgetrouw. 
    Of je wilt het perspectief tekenen onder de knie krijgen. Je raakt vertrouwd met begrippen als verdwijnpunten en ooghoogte. Zo schep je een beeld van diepte op een vel papier, dat nog platter dan een dubbeltje is. 
    Als je geen doelbewust plan hebt, of wilt, vraag dan eens aan je fantasie om je te helpen.
    Het spannende hiervan is, dat je aan het begin van je teken- of schilderafspraakje geen idee hebt wat je zult gaan maken.

    Waarschijnlijk heb je als kind naar wolken gestaard en zag je daarin van alles verschijnen en verdwijnen. Of wie weet, doe je dit nog steeds. In de wolkenpartijen die telkens van plaats en vorm veranderen, zag je misschien een olifant met konijnenoren, of een huis met vleugels en bloemen die uit de schoorsteen groeiden.
    Wolkenstaren is een ontspannende aangelegenheid, waar je op papier ook iets mee kunt. 

    Ruim tien jaar maak ik zo nu en dan werk op de ‘wolkenstaren manier’.
    Als ik schilder meng ik de olieverf op een glazen plaat. Aan het eind van zo’n schilderdag ga ik met de verfresten van die dag aan de slag. Soms voeg ik nog wat extra kleuren op de plaat toe. Als de verf nog nat is, pak ik het ene vel papier na het andere en leg deze op de plaat. Zo ontstaan op het papier kleurpartijen en abstracte afbeeldingen. Ik maak de glazen plaat schoon en laat de papieren drogen.
    Als ik een flinke stapel van deze ‘monotypes’ heb opgespaard, ga ik een dagje ‘wolkenstaren op papier’. Met kleurpotloden en een puntenslijper bij de hand laat ik de afbeeldingen rustig op mij inwerken. Is er een ‘wolk’ waar ik iets in zie, dan ga ik er met de kleurpotloden in tekenen. Dit is heerlijk om te doen! Niets hoeft en alles is goed. Altijd komt er iets uit wat ik van tevoren niet had kunnen bedenken, en soms is het resultaat het bewaren en inlijsten waard.  
        
    Eén van mijn originele achternichtjes hield op de basisschool een spreekbeurt over deze manier van werken en zij bedacht de term ‘vlekkenkunst’. En daarmee gaf zij precies aan wat het is. Sindsdien noem ik het ook zo.

    Vanzelfsprekend heb je geen dag schilderen nodig om deze techniek toe te passen en je kunt ‘m met diverse materialen uitvoeren, zolang je maar een platte ondergrond hebt waarop je de basis maakt om de vellen papier op te leggen. Acrylverf is goedkoper dan olieverf, waardoor je zonder zorgen voor je portemonnee in de wolkjes kunt zijn. Wel moet je wat sneller werken en de plaat tussendoor schoonmaken, omdat acrylverf erg snel droogt. Ook kun je met ecoline als ondergrond werken. Bijvoorbeeld door deze via een rietje op de plaat te blazen. 
    Het intekenen kan zoals gezegd met kleurpotlood, maar wat dacht je van inkt of krijt?
    En van gekleurd papier?

    Ik adviseer je om er veel, heel veel, te maken. Geef jezelf toestemming om lekker aan de gang te gaan. Als je ‘gewoon maar doet’ zal je van het effect opkijken. Misschien letterlijk, omdat je een geslaagd exemplaar hebt gemaakt. Maar de winst houdt vaak veel langer aan dan tijdens het werken zelf. Omdat je je fantasie de ruimte geeft is er een grote kans dat je je creativiteit in het algemeen bevordert. 
    Misschien merk je na zo’n vlekkenkunstsessie dat je ineens een beetje buiten de lijntjes gaat denken of een probleem dat je al langer bezighoudt, door een andere bril gaat zien. Door deze andere dimensie creëer je diepte in iets dat eerder maar op één manier te benaderen leek.

    Daarnaast komt er op je papier iets tevoorschijn dat beslist niet waarheidsgetrouw is en waarvan het perspectief absoluut niet klopt. En toch is het helemaal goed. Foutloos. Vlekkeloos, zou je kunnen zeggen. 

    © 2020 Irene Kurpershoek

    Lees meer >> | 0 Reacties | 16 keer bekeken

  • Hoeden en petten

    7 juli 2020

    Hoeden en petten     

    Ruimte maken voor je creativiteit

    Misschien heeft jouw hart wel wensen of dromen op creatief gebied, die je hoofd direct neersabelt. 

    Je zou weleens een dichtbundel willen uitbrengen. Het hoeft geen grote oplage te worden, maar wel een mooi boekje, met zorg en aandacht gemaakt. Even voel je je vrolijk bij dit idee. Het spelen met woorden en ritme, het steeds weer bijschaven van je tekst totdat je tevreden bent, de lezers die zich in je werk herkennen…
    Maar nog geen drie tellen later sla je jezelf met allerlei argumenten om de oren waarom dit een illusie is, en zal blijven. Wat verbeeld ik me wel niet? Alsof iemand geïnteresseerd zal zijn in mijn woorden? En gedichten…? Laat me niet lachen! De laatste veertig jaar heb ik geen regel op papier gezet… 

    Ja vroeger, vroeger. Vroeger had je plezier in het maken van teksten voor het schoolcabaret. Je kreeg er zelfs nog een compliment voor van je leraar Nederlands. 
    Na je middelbare schooltijd wilde je naar de kleinkunstacademie, maar thuis vond men dat geen optie. Wat dacht je wel niet? Dat je ouders je tot in het bejaardentehuis zouden onderhouden? Ga alsjeblieft iets nuttigs doen en zorg dat je je eigen broek op kunt houden, was de boodschap. 
    Vandaar dat je een beroep koos dat garantie gaf op een betrouwbaar inkomen. 

    En nu, zoveel jaar later, ben je de balans aan het opmaken van je leven. Je bent wat somber de laatste tijd, je telt de dagen af totdat je kunt stoppen met werken, je wordt nergens meer blij van. 

    Misschien helpt dit je. 
    Pak je agenda en reserveer daarin een dag voor jezelf. Een dag waarop je de boel de boel laat. In plaats daarvan ga je als dichter je dag vullen. Wat heb je nodig? Een schrijfblok of een laptop? En wat gaat de dichter doen voordat hij gaat schrijven? Maakt hij eerst een wandeling, luistert hij naar muziek? Op welke schoenen loopt de dichter, hoe gaat hij gekleed? 

    Want weet je het nog? Die verkleedkist bij je oma op zolder? Als je een hoge hoed opzette dan werd je ineens die tovenaar en met die deftige dameshoed op je hoofd ging je plotseling heel anders praten. 

    Zo werkt het met ruimte maken voor je creativiteit ook. Want wedden dat je in je kast nog iets hebt hangen dat je in een enthousiaste bui hebt gekocht omdat je er weg van was, maar nog nooit hebt durven dragen? Dus kom op, speel gewoon een dag lang en kijk wat het je oplevert.
    Als het je bevalt kun je er een wekelijks ritueel van maken. Tover bijvoorbeeld iedere dinsdag om tot ‘dichtersdag’ alsof je die dichter al bent. Op maandag kun je dan je plannen maken. Bedenk op welke plek je wilt schrijven. Als dat aan de opgeruimde keukentafel is, zorg dan dat deze op maandagavond opgeruimd is. Laat de dichter er alvast een vaas met bloemen neerzetten waar hij blij van wordt en leg je schrijfspullen klaar. Misschien eet en drink je op dichtersdag wel anders dan op de andere dagen… Of drink je koffie op een plek waar je eerder nog niet kwam.

    Het zou heerlijk voor je zijn als die dichtbundel er komt. Maar misschien wordt het wel iets heel anders. Dat wijst zich vanzelf als jij jezelf de ruimte geeft voor je creativiteit. 

    Dus ga weer spelen zoals bij je oma op zolder. Welke hoed zet je op?

    © 2020 Irene Kurpershoek


     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 39 keer bekeken

  • Pleziervlucht

    16 juni 2020

     

    Pleziervlucht

    Wat beelden kunnen doen

    Heb jij weleens gedroomd dat je kon vliegen? Ja? Het was vast een geweldige ervaring!

    Dromen dat je op eigen kracht kunt vliegen maakt blij door het gevoel van vrijheid dat je ervaart. 

    Er zijn technieken die de kans op vliegdromen bevorderen. 

    Een ingewikkelde manier om dat te doen is proberen lucide te dromen. Als je lucide leert dromen, dan train je jezelf erin dat je weet dat je droomt. Dit kan bijvoorbeeld door wekenlang een droomdagboek bij te houden en thema’s daaruit te halen die in jouw dromen vaak voorkomen. Komt er zo’n thema voorbij, dan kun je je droom gaan sturen op een manier die jij wilt.

    Zelf droom ik bijvoorbeeld nog regelmatig over mijn hond, die al jaren geleden overleden is. Die verschijnt ’s nachts op de meest bijzondere plaatsen en dan zijn we blij om elkaar te zien. Soms ben ik mij er dan van bewust dat ik droom. Ook mijn eerste auto wil nog weleens pardoes voor mij klaar staan. Ik heb ‘m al verkocht, maar ik blijk dan toch het sleuteltje nog te hebben en dan neem ik ‘m mee voor een ritje.

    Door deze thema’s te weten kun je jezelf ’s nachts aanleren dat je je er van bewust bent dat je slaapt. Uiteindelijk kun je je droom gaan regisseren zoals jij dat wilt. 
    Dit kan ook een goed werkende techniek zijn bij zich repeterende dromen waar je een beetje klaar mee bent. Uitgelachen worden terwijl je op een podium een speech moet houden bijvoorbeeld en dan zwetend liggen woelen. Dan kun je leren om je droom zo’n wending te geven dat je de hele zaal aan het lachen maakt en je je toupet bijvoorbeeld nonchalant de zaal in gooit.  

    Bedreven raken in lucide dromen vergt een behoorlijke training. Misschien heb je daar geen zin in of lukt het niet goed. 

    Een makkelijkere manier om vliegdromen te bevorderen is om overdag veel naar vogels te kijken. Niet alleen als ze gezellig op een takje een melodietje voor je zitten te zingen, maar ook als het waait en stormt en zij zich daar schijnbaar moeiteloos in staande houden. Voordat je gaat slapen laat je deze beelden nog eens de revue passeren. Het is een leuke bezigheid, maar het geeft geen garantie op succes.

    En daarbij, waarom zou je zo nodig ’s nachts moeten dromen dat je vliegt? Maak er gewoon een dagdroom van, dat lukt altijd! Zo ervaar je momenten van speelsheid en blijf je toch met beide benen op de grond staan.

    Ga in een luie stoel zitten en doe je ogen dicht.

    Fantaseer dat je een vogel bent. In je fantasie is het mooi weer en het raam staat open. Je gaat als vogel in de vensterbank zitten, kijkt een beetje om je heen en besluit een stukje te gaan vliegen. Welke kant vlieg je vandaag op? Ga je even naar de zee, blijf je een beetje boven je eigen straat of buurt zweven of pak je het groter aan? Verzin je dat je honderden kilometers ver weg kunt vliegen en bekijk je wat je onderweg allemaal voor bijzonders tegenkomt? Zit je onderweg op een berg even om je heen te kijken? Na een tijdje vlieg je terug naar het raam en je stoel en doe je je ogen open.

    Dit is ook een ontspannende manier om de dag te beginnen, bijvoorbeeld direct als je wakker wordt. Even een ommetje voordat de verplichtingen beginnen. Als je de dag zo begint zal je vast een droomdag hebben!

    Door zo’n pleziervluchtje kun je er weer tegen. En misschien denk je midden in een serieuze vergadering nog even terug aan die prachtige beelden in de ochtend en maak je een pirouetje van vreugde in de lucht. 

    Zo kun je door middel van beelden vrijheid ervaren. Dit geldt ook voor het maken van - en het kijken naar kunst. 

    © 2020 Irene Kurpershoek 

    Lees meer >> | 0 Reacties | 28 keer bekeken