Hoeden en petten     

Ruimte maken voor je creativiteit

Misschien heeft jouw hart wel wensen of dromen op creatief gebied, die je hoofd direct neersabelt. 

Je zou weleens een dichtbundel willen uitbrengen. Het hoeft geen grote oplage te worden, maar wel een mooi boekje, met zorg en aandacht gemaakt. Even voel je je vrolijk bij dit idee. Het spelen met woorden en ritme, het steeds weer bijschaven van je tekst totdat je tevreden bent, de lezers die zich in je werk herkennen…
Maar nog geen drie tellen later sla je jezelf met allerlei argumenten om de oren waarom dit een illusie is, en zal blijven. Wat verbeeld ik me wel niet? Alsof iemand geïnteresseerd zal zijn in mijn woorden? En gedichten…? Laat me niet lachen! De laatste veertig jaar heb ik geen regel op papier gezet… 

Ja vroeger, vroeger. Vroeger had je plezier in het maken van teksten voor het schoolcabaret. Je kreeg er zelfs nog een compliment voor van je leraar Nederlands. 
Na je middelbare schooltijd wilde je naar de kleinkunstacademie, maar thuis vond men dat geen optie. Wat dacht je wel niet? Dat je ouders je tot in het bejaardentehuis zouden onderhouden? Ga alsjeblieft iets nuttigs doen en zorg dat je je eigen broek op kunt houden, was de boodschap. 
Vandaar dat je een beroep koos dat garantie gaf op een betrouwbaar inkomen. 

En nu, zoveel jaar later, ben je de balans aan het opmaken van je leven. Je bent wat somber de laatste tijd, je telt de dagen af totdat je kunt stoppen met werken, je wordt nergens meer blij van. 

Misschien helpt dit je. 
Pak je agenda en reserveer daarin een dag voor jezelf. Een dag waarop je de boel de boel laat. In plaats daarvan ga je als dichter je dag vullen. Wat heb je nodig? Een schrijfblok of een laptop? En wat gaat de dichter doen voordat hij gaat schrijven? Maakt hij eerst een wandeling, luistert hij naar muziek? Op welke schoenen loopt de dichter, hoe gaat hij gekleed? 

Want weet je het nog? Die verkleedkist bij je oma op zolder? Als je een hoge hoed opzette dan werd je ineens die tovenaar en met die deftige dameshoed op je hoofd ging je plotseling heel anders praten. 

Zo werkt het met ruimte maken voor je creativiteit ook. Want wedden dat je in je kast nog iets hebt hangen dat je in een enthousiaste bui hebt gekocht omdat je er weg van was, maar nog nooit hebt durven dragen? Dus kom op, speel gewoon een dag lang en kijk wat het je oplevert.
Als het je bevalt kun je er een wekelijks ritueel van maken. Tover bijvoorbeeld iedere dinsdag om tot ‘dichtersdag’ alsof je die dichter al bent. Op maandag kun je dan je plannen maken. Bedenk op welke plek je wilt schrijven. Als dat aan de opgeruimde keukentafel is, zorg dan dat deze op maandagavond opgeruimd is. Laat de dichter er alvast een vaas met bloemen neerzetten waar hij blij van wordt en leg je schrijfspullen klaar. Misschien eet en drink je op dichtersdag wel anders dan op de andere dagen… Of drink je koffie op een plek waar je eerder nog niet kwam.

Het zou heerlijk voor je zijn als die dichtbundel er komt. Maar misschien wordt het wel iets heel anders. Dat wijst zich vanzelf als jij jezelf de ruimte geeft voor je creativiteit. 

Dus ga weer spelen zoals bij je oma op zolder. Welke hoed zet je op?

© 2020 Irene Kurpershoek

Irene schrijft ook blogs over psychologische onderwerpen, zie:
https://www.psycholoogleiden-kurpershoek.nl/blog-psycholoog-leiden